Opowieść trzydziesta szósta – wielcy opiekunowie i budowniczy Camino Frances

Droga między Pamplona a Burgos, którą od XI w. wędrują pielgrzymi powstała w średniowieczu.  Jej budowę, a także naprawę fragmentów dawnych lokalnych dróg rzymskich ropoczął w pierwszej połowie XI w. król Sancho III Garcés de Pamplona. Nastąpiło to po odzyskaniu zajętych przez Arabów i Berberów terenów w górnej części doliny rzeki Ebro i przyłaczeniu do królestwa Pamplony hrabstwa Kastylii (Condado de Castilla).  W tym czasie droga ta miała głównie znaczenie militarne i handlowe, bo pielgrzymi zza Pirenejow dopiero zaczynali wędrować, a wielkie pielgrzymowanie do grobu św. Jakuba rozpoczęło się w drugiej połowie XI w. 

Wielcy opiekunowie i budowniczy Camino Frances

Troje ludzi zapisało się w historii Camino Frances jako jej wielcy budowniczowie i opiekunowie pielgrzymów: 
- San Veremundo w drugiej połowie XI w., 
- Santo Domingo de la Calzada,  na przełomie XI i XII w., 
- San Juan de Ortega w XII w.

  San Verenundo 

żyjący w latach 1020 – 1098, zwiazany jest z miejscowością Villatuerta, w której urodził sie i z benedyktyńskim Monasterio de Irache, do którego wstąpił mając dwanaście lat, a w wieku trzydziestu sześciu został jego opatem. W Villatuerta przypisuje się mu odbudowę rzymskiego mostu nad Rio Iranzu zwanego Lomo de Camello, czyli „garb wielbłąda”. Będąc na początku furtianem klasztoru już starał się pomagać przechodzącym pielgrzymom, pomimo surowch w tym zakresie reguł klasztornych, o czym opowiada legenda o rozdawaniu chleba wedrowcom. Kiedy został jego opatem stworzył najbardzie znane do dzisiaj miejsce na Camino Frances , Fuente del Vino, którego utrzymaniem zajmuje się teraz Bodega Irache.  

 Villaruerta Iglesia Nuestra Senora de la Asuncion,  

 Villatuerta pomnik San Veremundo, 

Monasterio de Irache

Monasterio de Irache, rzeźba San Veremundo,

Monasterio de Irache sarkofag San Veremundo,

Bodega Irache, Fuente del Vina

Santo Domingo de la Calzada 

(1019 – 1109) kapłan i pustelnik, budowniczy kamiennej drogi (calzada) między Najera a Redencilla del Camino i mostu, najpierw drewnainego a potem kamiennego nad rio Oja, przy którym to moście, gdzie maił swoją pustelnię,  zaczęło powstawać miasto nazwane na cześć świetego – Santo Domingo de la Calzada. Rozpoczął też budowę mostu przez Rio Egra w Logrońo. Za życia dokonał wielu cudów. Uwieczniono je w wystroju katedry Santo Domingo de la Calzada, z najbardziej znanym cudem „koguta i kury” (milagro del galina y la gallina). 

 Santo Domingo de la Calzada katedra, 

Rzeźba Santo Domingo de la Calzada nad wejściem do katedry, 

 grobowiec Santo Domingo de la Calzada w katedrze, 

figura Santo Domingo de la Calzada w katedrze, 

sarkofag z figurą Santo Domingo de la Calzada, 

średniowieczny most w Santo Domingo de la Calzada

San Juan de Ortega   

(1080 – 1163), również kapłan i pustelnik, kontynuator budowy mostów w Logrońo i Santo Domingo de la Calzada, rozpoczętych przez św. Dominika, oraz drogi miedzy Najera a Burgos, wraz z mostami w Najera, Belorado, Cubo de Bureba i Agés. . Wzniósł dla siebie pustelnię w zalesionym miejscu znanym jako Urteca, lub Ortega, co znaczy „pokrzywa”.  W górach Montes de Oca, uważanych za jeden z bardziej niebezpiecznych odcinków szlaku pielgrzymkowego, gdzie często napadano na pielgrzymów, zbudował hospicjum dla pielgrzymów i klasztor nazwanego później jego imieniem.  

 Monasterio San Juan de la Ortega, 

 Monasterio San Juan de la Ortega, rzeźba San Juan de Ortega w kościele św. Mikołaja.  

 Monasterio San Juan de la Ortega,grobowiec San Juan de Ortega w kościele św. Mikołaja.

Z każdą z tych postaci związanych jest wiele historii, cudów i legend, z których przynajmniej część będę chciał opowiedzieć w następnych postach, w miarę przemieszczania się po Camino Frances.